Lang niet voor iedereen is het nieuw, dat uit de kast komen. Voor een aantal ben ik allang uit de kast. Voor een groter aantal is het wel verrassend. Laat ik daarom bij het begin beginnen.
Eerst wist ik nog niet
Sinds mijn 9e, misschien eerder alleen weet ik dat niet meer, krijg ik boodschappen door. Eerst voor mijzelf. Vlak voordat mijn vader overleed voelde ik een motiverend duwtje in mijn rug en de woorden “Ga naar hem toe, want je spreekt hem daarna niet meer.” werden in mijn oren gefluisterd. Niemand van de aanwezigen stond achter mij of had iets tegen mij gezegd. Toch wist ik dat wat er gezegd werd klopte. Mijn vader zou zeer binnenkort komen te overlijden. Tegen mijn vader zei ik “Je komt niet meer terug”. Een boodschap wat ik voor mijzelf mocht bewaren, maar toen doorgaf. Jaren later besefte ik opeens wat dit met hem gedaan moet hebben, dat jouw 9-jarige dochtertje zegt dat je niet meer terug komt… Hierover meer in mijn blog Opeens realiseerde ik het mij.
Langzamerhand begreep ik het (beter)
Naar mate ik meer persoonlijke trainingen ging geven en intuïtieve kunst ging maken, kreeg ik steeds meer boodschappen door voor anderen. Zo maakte iemand eens een intuïtief schilderij in mijn atelier met een hele grote en vooral woeste waterval. Het was zo voelbaardat er een stormachtige periode voor haar eraan kwam. Daarom wilde ik haar hiervoor waarschuwen. Alleen bij elke poging om te waarschuwen, voelde ik duidelijk een hand op mijn schouder. Hierdoor wist ik, dat ik het beter niet kon uitspreken. Ze moest het zonder waarschuwing ondergaan. Die hand op mijn schouder zei als het ware: “Het wordt vanzelf wel helder voor haar”. Nou, dat werd het zeker en hoe!
Niet dat ik nu altijd naar de heldere ingevingen/boodschappen luister hoor. Soms doe ik dat nog steeds niet. Zoals laatst ingeving dat er maandverband gehaald moest worden. Omdat het hier een huis is met mannen en zelf niet meer nodig, negeerde ik de ingeving. De volgende dag echter zat een jonge dame, die bij ons op visite was, zonder. Op zich geen probleem dat niet handelen naar een ingeving. Het is wel een gemiste kans. Gelijk was het wederom duidelijk, dat het toch handig is als er WEL geluisterd werd.
Soms kan het niet anders
Mijn Helende Kunst is een heel goed voorbeeld van er niet onderuit komen! Alles gaat via intuïtief aanvoelen, elk beeld, woord en beeld moet ik serieus nemen. Ook als ik er niets van begrijp. De kwast in mijn hand gaat geheel zijn eigen weg. Ja, dat laatste is vrijwel letterlijk, want niet altijd is er dan controle meer over de kwast.
Zo’n schildering in opdracht kan gewoon niet zonder de bemoeienis van welke spirit of energie dan ook. Dat geeft juist die bijzondere waarde. Daarom zorg ik nu bewust voor een sfeer voordat ik begin met schilderen, stem af en komt de begeleiding als vanzelf. Door wie of wat dat is, is vaak onbekend.
Waarom ik nu uit de kast kom
Voor degene die mij al langer kennen en vooral van de laatste jaren, is dit geen “uit de kast komen”. Voor degene in mijn familie, die mij kennen als oud collega en voor degene die mij enkel zien als ondernemer, juist weer wel.
Waarom dan nu dat “uit de kast” komen? Nou, afgelopen vrijdagochtend was er weer een heel heldere stem. Net zoals die stem die “ImaginatieKaarten” tegen mij zei. Deze keer was het een stem van een jonge jongen die zei “En toen moest ik huilen!”. Een stem zo helder alsof hij vlak naast mij stond, maar er was niemand anders. Zo duidelijk als de boodschap was, zo vaag was de reden waarom ik dit doorkreeg. Pas later op de dag werd het duidelijk. Niet alleen van wie deze zin kwam, maar ook wat er mee gedaan moest worden. Paar dagen later gaf ik een boodschap aan hem door en je zag aan hem dat hij het direct begreep!
Vaak zijn het ook omslagpunten
Al eens eerder meerdere malen in mijn leven, hebben dit soort heldere boodschappen een nieuwe omslag in mijn leven veroorzaakt. Toch komt het niet alleen door die heldere ingeving. Nee, dit jaar voelde als een onvrijwillige sabbatical met heel wat uitdagingen. Nu nog trouwens. Toch was dit omslagpunt al ruim vantevoren voelbaar en schreef ik het ook al (onbewust) op tijdens de meest magische periode van het jaar dat de 13 Heilige Nachten wordt genoemd. Daarnaast heb ik de boel nog eens versterkt door met volle intentie te zeggen “Laat maar komen, wat er nu nodig is. Ik ben er klaar voor!”. Geen idee waarvoor en wat er gaat gebeuren, maar er is blijkbaar iets in werking gezet.
Uit de kast in een…
Het is tijd om tegen iedereen te zeggen dat ik boodschappen hoor. Vanaf nu worden ze niet meer genegeerd of verbloemd als “sensitief”, “tja, geen idee maar het is voelbaar” of welk ander slap aftreksel ook. Ze zijn zo helder, dat ik ervan overtuigd ben, dat ze bedoeld zijn om gehoord en doorgegeven (ALS ze dat willen) te worden.
Geen idee nu ik uit de kast ben of ik binnenkort word afgevoerd in een busje…
X, Barbara ✨